İstanbul’un kalabalığına rağmen hâlâ dingin kalabilen nadir semtlerden biridir Eyüpsultan. Buraya adım attığınızda sadece bir ilçeye değil, yüzyılların içinden süzülen bir hikâyeye girersiniz. Bu hikâyenin en güzel yanı ise, farklı inançların ve kültürlerin izlerinin hâlâ aynı sokaklarda yan yana var olabilmesidir.
Güne Eyüp Sultan Camii ve çevresinde başlamak en doğru tercih olur. Sabahın erken saatlerinde avluda dolaşırken hem manevi atmosferi hisseder hem de kalabalık başlamadan semtin ruhunu daha net yakalarsınız. Caminin arka sokaklarına doğru yürüdüğünüzde ise Eyüpsultan’ın o meşhur dar, taşlı yolları sizi karşılar. Küçük dükkânların vitrinlerinde sergilenen hediyelikler, bakır işlemeler ve nostaljik oyuncaklar, adeta geçmişten günümüze uzanan bir köprü gibidir. Bu çarşıda gezerken esnaftan küçük bir hatıra almak, bu yolculuğu kişisel bir anıya dönüştürür.
Bu atmosferin içinde ilerlerken Eyüpsultan’ın pek bilinmeyen ama bir o kadar kıymetli duraklarına, yani kiliselere uğramak gerekir. İlk durak, Nişanca Mahallesi civarında yer alan Surp Asdvadzadzin Ermeni Kilisesi’dir. Eyüp Sultan Camii’ne yaklaşık 5-10 dakikalık yürüme mesafesinde bulunan bu kilise, semtin çok kültürlü geçmişinin en güçlü tanıklarından biridir. Sessiz ve mütevazı dış cephesinin ardında, yılların biriktirdiği derin bir tarih saklıdır.
Buradan biraz daha ilerlediğinizde, daha sakin bir sokakta konumlanan Surp Yeghia Ermeni Kilisesi’ne ulaşırsınız. İlkine göre daha küçük ve sade olan bu yapı, mahalle dokusunun içine adeta gizlenmiş gibidir. Gürültüden uzak, dingin bir köşede yer alır. Bu iki kilise arasında yürürken fark edersiniz ki Eyüpsultan sadece bir inanç merkezi değil, aynı zamanda bir birlikte yaşama kültürünün de simgesidir.
Tarihi keşfin ardından biraz soluklanmak için semtin lezzet duraklarına yönelmek gerekir. Eyüpsultan denince akla gelen ilk tatlardan biri kır pidesidir. Sıcak ve doyurucu bu lezzet, uzun yürüyüşün ardından adeta ilaç gibi gelir. Yemek sonrası ise Akmanoğlu Fırını’na uğramadan dönmek olmaz. Fırından yeni çıkmış, mis gibi kokan kurabiyelerden bir paket alıp yolunuza devam etmek, günün en keyifli ritüellerinden biridir.
Günün sonuna doğru yönünüzü yavaş yavaş yukarıya, Pierre Loti Tepesi’ne çevirirsiniz. İster teleferikle ister mezarlık içinden yürüyerek çıkın, yolun her anı ayrı bir deneyim sunar. Zirveye ulaştığınızda ise sizi Haliç’in büyüleyici manzarası karşılar. Burada, tarihi kahvede bir Türk kahvesi söyleyip manzaraya karşı oturmak, günün tüm yorgunluğunu alır. Şehrin gürültüsü aşağıda kalırken, yukarıda sadece huzur vardır.
Eyüpsultan’da geçirilen bir gün, aslında sadece bir gezi değildir. Bu, geçmişle bugünün, farklı inançların ve hayatların iç içe geçtiği bir deneyimdir. Sokaklarında yürürken her köşede başka bir hikâyeye rastlar, her durakta kendinizden bir parça bulursunuz.
Ve gün bittiğinde, yanınızda sadece aldığınız hediyeler değil; kokular, sesler, manzaralar ve en önemlisi o huzurlu his kalır.