İki hafta evvel muhtarları yazmış, “Yetkisiz Yetkililer” demiştim.
Bu hafta ise eski Alibeyköy’ün hafızasında kalan ilginç bir kadını hatırlatmak istiyorum:
Giritli Fatma…
1898 doğumlu. Daha bebekken ailesiyle Girit’ten Alibeyköy’e geliyor.
O yılların Alibeyköy’ü bugünkü gibi değil;
Tarlaların, bahçelerin ve çiftliklerin bulunduğu, köy hayatının sürdüğü bir yer.
Mısırı dünyada meşhur..
Genç yaşta evleniyor, üç çocuk sahibi oluyor. Eşini kaybedince çocuklarını tek başına büyütüyor.
Torunlarından bazıları hala Alibeyköy'de yaşıyor.
Onu anlatan kaynaklarda, “Her yere girer çıkar. Muhtarlık ihtiyar heyetine aza bile olur.” deniliyor.
Sözlü tarihte ise daha sonra Alibeyköy’de muhtarlık yaptığı anlatılır.
Ama mahallede onu farklı kılan başka bir özelliği daha var:
Atıyla dolaşması…
Bu nedenle Giritli Fatma, halk arasında “Kara Fatma” lakabıyla da anılırmış.
Aile büyüklerimiz de Kara Fatma’yı anlatırlardı.
Atıyla bizim Alibeyköy’deki çiftliğimize geldiğini söylerlerdi.
Bilmeyenler için söyleyeyim; o çiftliğin bulunduğu bölge bugün 5. Levent olarak bildiğimiz yerdir.
Kara Fatma yalnızca güçlü ve cesur bir kadın değilmiş.
Mahallesini ve insanlarını iyi tanır; kimin gerçekten yardıma ihtiyacı olduğunu bilirmiş.
Özellikle kadınların ve yoksul ailelerin sıkıntılarıyla ilgilenirmiş.
Belki de kendi hayatında yaşadığı zorluklar, başkalarının derdini daha iyi anlamasını sağlamıştı.
Bugün teknoloji değişti, belediyeler büyüdü, devletin vatandaşa ulaşma imkânları arttı.
Ama bir mahallenin gerçek hafızası hâlâ insanlarında saklı.
Üç çocuğunu tek başına büyüten, atıyla eski Alibeyköy’ü dolaşan, ihtiyar heyetinde görev alan ve sözlü tarihe göre muhtarlık yapan Kara Fatma da o hafızanın unutulmaması gereken isimlerinden biri.
Bugün adını kaç kişi biliyor, bilmiyorum.
Ama eski Alibeyköy’ün hikâyesini anlatacaksak, Giritli Fatma’yı da unutmamak gerekir.
Çünkü şehirlerin hafızası yalnızca binalarla değil, iz bırakan insanlarla yaşar.